Anlatacağım bu olay  yaşanmiştır.

Annesi,altı yaşindaki lösemiyle savaşan Bora'ya bakarak dalıp gitmiştir. Kalbi,acı içinde olmasına rağmen,kararlılık duygusunun da etkisiyle hissediyordu.Doktorlar Bora'nın yaklaşık bir aylık ömrünün kaldığını söylemişlerdi.Her ebeveyn gibi o da oğlunun büyümesini ve umutlarını gerçekleştirmesini isterdi. Ama oğlu artık bunu gerçekleştiremeyecekti.Löseminin buna fırsat tanıması olası değildi.Oysa o oğlunun hayallerinin gerçekleşmesini istiyordu.

      ''Bora büyüyünce ne olmak istediğini hiç düşündünmü ''

      ''Anneciğim ben büyüyünce hep İTFAİYECİ olmak istedim ''Annesinin içi burkuldu,ama gülümsedi.''Bora'nın bu istediğini gerçekleştirebilirmiyim acaba '' diye düşündü.

       Ertesi gün Ankara dakı İtfaiye Müdürlüğüne giderek orada yüreği en az Ankara kadar büyük itfaiyecilerle tanıştı.Onlara oğlunun isteğinden bahsetti  ve oğlunun itfaiye arabası ile şehirde bir tur atmasının mümküm olup olmadığını sordu. İtfaiye müdürü                                                       ''  Bundan daha iyisini yapabiliriz. Eğer oğlunuzu çarşamba sabahı  saat sekizde hazır ederseniz onu o gün şeref konuğu yapar,itfaiyeci kılığına büründürürerek bizimle İtfaiye müdürlüğüne gelerek yemek yer,yangın söndürmeye gider'' ''Hatta ,bize Bora'nın ölçülerini verirseniz ona üzerinde Ankara İtfaiyesinin ambleminin bulunduğu gerçek bir itfaiyeci köstümü diktirir,lastik botları ısmarlarız'' dedi.

     Üç gün sonra bir itfaiyeci Bora'yı alarak ona elbiselerini giydirdi ve hasta yatağından itfaiye arabasına kadar eşlik etti. Bora itfaiye arabasına kurularak itfaiye Müdürlüğüne doğru yol almaya başladılar. Kendini çok mutlu hissediyor ve içi içine sığmıyordu.

     O gün Ankara da 3 yangın ihbarı olmuş,Bora değişik itfaiye arabaları ile hatta İtfaiye Müdürünün resmi arabasına bile binmişti. Yerel televizyonlar da onu izleyip çektiler.

     Hayallerinin gerçekleşmesi gösterilen sevgi ve ilgi Bora'ya o kadar moral vermiş onu o kadar etkilemiştiki Doktorların verdiği süre tam altı ay aşılmıştı.

    Ancak bir gece Bora'nın bütün yaşam belirtileri dramatik bir şekilde yok olmaya başladı.Hiç kimsenin yanlız ölmemesi gerektiğine inanan Baş hemşire aile bireylerini hastaneye çağırdı.Daha sonra Bora'nın itfaiyede geçirdiği en mutlu gününü hatırladı ve İtfaiye Müdürlüğüne telefon açarak ''Bora'nın bu dünyaya veda ederken yanında özel kiyafetleri içinde bir itfaiyecinin bulunması mümkün mü ? diye sordu.İtfaiye Müdürü Küçük itfaiyecinin son anlarını yaşadığını duyunca gözyaşlarına engel olamadı.Titrek bir sesle  ;Elbette dedi  .Hatta daha iyisini yapar beş dakka sonra oradayız. Ancak sirenlerin çaldığını duyduğunuzda paniğe yol açılmaması için yangın olmadığını ...sadece İtfaiyecilerin önemli bir meslektaşlarını ziyarete geldiklerini anons edermisiniz ? ve lütfen sirenleri duyduğunuzda Bora'nın odasının penceresini açınız  diye yanıtladı.

       Yaklaşık beş dakika sonra siren sesiyle birlikte Hastaneye çengel ve merdiven taşıyan İtfaiyeci arabası gelerek merdiveninı açıp Bora'nın 5.kattaki odasına doğru yaklaştı ve tam on dört İtfaiyeci Bora'nın odasına girdiler.Annesinin izniyle onu kucakladılar ve ona ;Onu   ne kadar sevdiklerini söylediler .Ölümle pençeleşen Bora İtfaiye Müdürüne baktı ve ''Efendim ben şimdi gerçekten itfaiyecimiyim' ?' diye sordu      Gözyaşlarını belli etmemeye çalışarak ;''Bundan şüphenmi var Bora ?''  diye yanıtladı müdür. Bu kelimelerden sonra Bora gülümsedi ve GÖZLERİNİ SONSUZA DEK KAPATTI .               

     Belki farkında değilsiniz,belki unuttunuz,belki de hep günlük işlerin arasında boğuluyorsunuz ; Ama Bilinki HAYAT  aslında  :SEVGİ VE UMUT DAĞITMAKTIR.

     Eğer Bora'nın dramını okurken Boğazınıza birşyler düğümlenip gözleriniz dolduysa ;Başınızı ellerinizin arasına alıp bir düşünce gezisine çıkmaya adaysınız demektir.

    Varsayalım bir arkadaşınızında bir aylık ömrü kaldığını öğrendiniz;Onunla kavga edip ona zarar verebilirmisiniz .Onunla alay edebilirmisiniz.Onu kıskanırmısınız.Canını acıtmaya kiyabilirmisiniz ? Cevap  HAYIR değilmi.                                                          

    Varsayalım hem çok sevdiğiniz hemde bir türlü anlaşamadığınız KARDEŞİNİZİN bir aylık ömrü kaldığını öğrendiniz ona yukarıdakı şıkları yapabilirmisiniz.

   Varsayalım Canınızdan çok sevdiğiniz ANNENİZİN,Evinizin direği BABACIĞINIZIN bir aylık ömrü kaldığını öğrendiniz.Onlara saygısızlık edip sözlerini dinlememezlik edermisiniz.İstekleri olduğunda tembellik edermisiniz.Onların okuldan veya çevreden sizi şikayet eden sözler işitmesini istermisiniz.Onları üzmeye kıyabılırmısınız.Kısacası onları kıracak en küçükj bir söz veya davranışta bulunabilirmisiniz ? Cevabınız   HAYIR  değilmi  

      Bu sorulara hayır cevabını vermek için sevdiklerinizin bir aylık ömürlerinin kalmasını beklemeyin!!!

     SEVGİ VE UMUT DAĞITMAK İÇİN GEÇ KALMAYIN ÇÜNKÜ SEVDİKLERİNİZİN VE SİZİN  NE KADAR ZAMANINIZ  KALDI BİLMİYORSUNUZ !!!

    İŞTE ONUN İÇİN BÜGÜNDEN TEZİ YOK SEVDİKLERİNİZİN KİYMETİNİ DAHA İYİ BİLİN VE GERÇEK SEVGİNİZİ ORTAYA KOYARAK TÜM İNSANLARA SEVGİ VE UMUT DAĞITARAK İNSANLARI ÜZMEYİN VE KIRMAYIN

                                             SEVGİ VE SAYGILARIMLA