MUMLARIN ÖYKÜSÜ

           Dört tane mum usul usul yanıyordu.Ortalık öylesine sessizdiki

mumların konuşmalarını duyabiliyordunuz.

           Birinci mum dediki; '' Ben BARIŞ' ım !

           Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor.Sanırım sonunda söneceğim. ''

           Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü.

           İkinci mum ; ''  Ben VEFA ' yım !

           Ne yazıkkı artık vazgeçilmez değilim.Onun için bundan sonra yanıp durmanın bir anlamı kalmadı .''

           Sözlerini tamamladığında esen hafif bir ruzgar onu söndürdü.

           Sırası gelen üçüncü mum hüzünlü bir sesle dediki; 

          Ben  SEVGİ' yım  !

         Yanacak gücüm kalmadı. İnsanlar beni unuttu,değerimi anlamıyorlar.En yakınlarını sevmeyi bile unuttular. ''

         Ve daha fazla beklemeden sönüp gitti.

         Ansızın...  Odaya bir çocuk girdi ve 3 mumun da yanmadığını gördü.

        '' Neden yanmıyorsunuz ? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyormuydu ?''  dedi

          Ve ardından ağlamaya başladı...

          O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı...

       '' Korkma ben yandığım sürece öteki mumlarıda yeniden yakabiliriz,

         Ben UMUT ' um ! ''

        Çocuk parlayan gözleriyle  UMUT  mumunu aldı ve öteki mumları birer birer yaktı...

        UMUT  işiği yaşamımızdan hiç eksik olmasın...ki hepimiz onunla birlikte 

        BARIŞ ' yı, VEFA' ı ve SEVGİ' yı yaşatabilellim !!!

                                GÜNÜNÜZ AYDINLIK OLSUN

                   BARIŞ           VEFA              SEVGİ              UMUT

                HAYATINIZDAN BU DÖRT DEĞER HİÇ EKSİK OLMASIN